In het kort
- 1989Eerste reis naar Brazilië; de eerste caravan wordt verhuurd voor Brazilië.
- 1995Een vast project: 10 adoptiekinderen van de Lar da Infância in São José do Rio Pardo.
- 1998Oprichting van de Stichting Kindervrienden Brazilië. In 1999 verschijnt de eerste rondschrijfbrief.
- 2000Aankoop van de Duiventil in Sávoly, Hongarije. In juli 2003 komen de eerste gasten.
- 2004Jubileumjaar: 15 jaar Kindervrienden Brazilië en een bezoek aan de Lar.
- 2022De steun aan de Lar vanuit Nederland wordt afgesloten.
- 2024Steun aan het kinderdagverblijf Cena van de familie Jonker.
De eerste reis
Na twintig jaar een bevriend Nederlands zendingsechtpaar in Brazilië mede te hebben ondersteund, gingen we in 1989 zelf naar Brazilië! Ze namen ons mee naar verschillende projecten die we alleen van papier kenden. We hadden nooit kunnen vermoeden hoe aangrijpend deze reis zou zijn en dat die onze levenskoers radicaal zou ombuigen!
Caravans voor Brazilië
Lia kocht een caravan op Sézanne in de Champagnestreek en stelde voor om deze voor Brazilië te verhuren. In augustus kwam de eerste huurder en geloofden we dat dit idee gezegend zou worden. Dat gebeurde: er kwamen 2 caravans op Sézanne en 4 op Connantre, zo’n 15 km van elkaar.
Na 5 jaar moesten we reorganiseren; we hielden alleen 4 grote Tabberts op Parc du Château in Connantre. Er werden 400 werkuren per seizoen gerealiseerd met behulp van vrijwilligers. We hebben nu nog geweldige herinneringen, bijvoorbeeld: klim op de trap van Ab en je hebt uitzicht én overzicht! Alle netto-opbrengsten gingen naar kinderprojecten in Brazilië.
In 1995 kregen we een vast project: 10 adoptiekinderen uit de Lar da Infância in São José do Rio Pardo, 300 km van São Paulo. In 1989 waren we er geweest. Er werken 3 Nederlanders, die op hun beurt gesteund worden door familie en vrienden.
De stichting wordt opgericht
In 1998 werd de Stichting “Kindervrienden Brazilië” opgericht, KvK 24282376 te Rotterdam. In 1999 kwam de eerste rondschrijfbrief uit! De verhuur ging geweldig en we konden dat jaar zelfs voor 12 adoptiekinderen het geld overmaken naar de Lar.
Storm over de camping
Eind december trok een storm over de camping. Jan ging erheen en kreeg een ongeluk bij Reims, gelukkig zonder erge gevolgen. Lia kwam naar het ziekenhuis en de volgende dag gingen we naar het wrak. De garagehouder kon niet geloven dat de chauffeur hier rustig voor hem stond, wat een getuigenis! Later zagen we samen al die getopte en ontwortelde bomen, wel 120! Wat een verschil in emotie om dit echt te zien. De caravan De Zwaan was zwaar beschadigd en op De Kalkoen lag een boomtop. De Gans en De Struisvogel hadden niets, terwijl er wel 5 bomen omheen lagen. We konden er niet bij of in; we moesten gewoon naar huis gaan!
Pas in februari 2000 konden we op de camping komen. Het interieur van De Zwaan was niet beschadigd en kon worden overgebouwd in de oudere Struisvogel. De onbeschadigde ramen, de voortent en andere onderdelen konden worden verkocht. De onderkant van het casco kreeg een nieuwe bestemming: vuilnisbakkenkar! De laatste gaten van de boomwortels werden pas in juli volgestort. De verhuur kon beginnen, met een goed eindresultaat!
Door problemen met onze schadeclaim zijn we bij SBS-Breekijzer terechtgekomen en is het Brazilië-verhaal wel 6× uitgezonden, heel apart.
De Duiventil in Hongarije
We waren bezig om privé iets te kopen waar we konden verhuren én zelf wonen; Jan was toen 72 jaar. We zagen een advertentie van een huisje met grond, 15 km ten zuidwesten van het Balatonmeer in Sávoly (Hongarije), en besloten er te gaan kijken. Er was géén water, toilet of keuken, maar we zagen mogelijkheden en kochten eind oktober 2000 de Duiventil. We begonnen te verbouwen.
Gelukkig hebben we de foto’s nog, anders kun je het gewoon niet geloven: toen en nu! Mijn vader stuurde een leuke bemoediging: wat was het beroep van Noach? Landbouwer! Dus … verwacht wijsheid van boven! Dat hebben we ook vaak mogen ervaren.
De volgende 2 jaren werd er heel wat gereisd, gewerkt en opgebouwd. Eind 2002 werden de laatste caravans in Frankrijk verkocht en kregen we van de campingbeheerster nog een extra gift voor de adoptiekinderen. Nu konden we ons helemaal op de Duiventil richten. Het extra vakantiehuis en appartement en de extra douches en wasgelegenheden waren in juli 2003 klaar, en we mochten de eerste gasten ontvangen!
Ook in de jaren 2000 tot en met 2003 konden we elk jaar het geld voor 15 adoptiekinderen overmaken, en we hadden 6 vaste adoptieouders!
Wie de Here verwachten, putten nieuwe kracht. — Jesaja 40:31
Dát blijft een realiteit, want God de Vader weet wat iéder nodig heeft!
Jubileumjaar 2004
Het jubileumjaar 1989–2004 van Kindervrienden Brazilië. Het was toen 15 jaar geleden dat we voor het eerst in Brazilië waren én dat de eerste caravan werd verhuurd. We besloten om 4 weken naar Brazilië te gaan. We huurden daar een auto en bezochten 5 kinderprojecten waar Nederlanders werkten. Als laatste kwamen we aan bij de Lar: het semi-internaat Lar da Infância in São José do Rio Pardo, met ruim 100 kinderen! We hebben wéér mogen ervaren hoe de medewerkers met de kinderen omgaan, elke dag van 8 tot 17 uur, met vertrouwen op hun Opdrachtgever, die als een Vader voorziet in alles wat ze nodig hebben.
Bij de cadeautjes die we mochten uitdelen, zat een rugzak voor Guilherme, het adoptiekind van de zondagsschool van De Hoeksteen uit Etten-Leur. En wat bleek: Guilherme was de enige die géén rugzak had. Degene die de rugzak kocht, heeft dat dus gedaan met een biddend hart!
We genoten in de eetzaal, als de kinderen vóór het eten zongen en uit de Bijbel lazen, met elkaar aten of als er werd opgeruimd. Tanden poetsen, de kleintjes naar hun middagslaapje, later onder de douche, spelen, zwemmen en de grotere kinderen die hun huiswerk maken. Omdat men in Brazilië één dagdeel naar school gaat, heeft iedereen elke dag huiswerk. Er is altijd begeleiding voor de kinderen, ook als ze leren verantwoordelijkheid te nemen voor kleine karweitjes of in de moestuin helpen. Sommigen van de leiding zijn zélf Lar-kinderen geweest! Het was geweldig om dit alles mee te mogen maken.
Toen het afscheid kwam, zongen de kinderen ons toe in het Nederlands! Nou, daar hou je géén droge ogen bij hoor! Uitgezwaaid door de leiding begonnen we aan de terugreis naar Porto Seguro en vlogen we daarna naar Nederland.
Investeren in kinderen
Investeren in kinderen is fantastisch, met de zekerheid dat er zorg is voor hun héle welzijn door het geloof in Jezus Christus. Persoonlijke omstandigheden veranderen: de kinderen zien goede voorbeelden in de dagelijkse leiding van de Lar en nemen dat mee naar de vaak onevenwichtige thuissituaties. Als stichting mochten we ons dat jaar weer gezamenlijk inzetten voor al deze 15 adoptiekinderen.
Leuk om te weten: al enkele jaren mogen kinderen gratis naar muziekles. Het project heet “Shalom” en stelt ook muziekinstrumenten ter beschikking. Dat jaar werd er óók een muziekschool geopend, waar je kunt studeren tot het niveau van lerares.
Op zaterdag komen de grotere “ex-Lar”-jongeren van 14 tot 20 jaar bij elkaar, vaak wel 20 tot 25. Ze zingen met de gitaar en lezen samen uit de Bijbel. Daarna is er sport en spel, en ze eindigen met lekker bijpraten, met wat lekkers natuurlijk!
Eén van de ex-Lar-kinderen heet José Ricardo en is nu profvoetballer! José is enige tijd geleden tot bekering gekomen en kwam op de Lar vertellen hoe hij Jezus had aangenomen als zijn persoonlijke Verlosser. Hij had de Bijbel bij zich die hij vroeger in de Lar had gekregen. In zijn vakantie kwam hij de jongens trainen voor een speciaal toernooi, en samen wonnen ze de zilveren beker! Een prachtig bewijs van investeren in kinderen. Inmiddels speelt José voor een Europese voetbalclub!
Met dankbaarheid
We eindigen met grote dankbaarheid aan onze God en Vader dat we ons mogen inzetten voor de kinderen van de Lar da Infância in Brazilië, met de hulp van:
- de trouwe adoptieouders en vele donateurs;
- de positieve inzet van de leiding van de Lar en hun achterban;
- de bemoediging en adviezen die we als stichting mogen ontvangen.
Namens de Stichting Kindervrienden Brazilië groeten wij u hartelijk. We hopen van u te horen!